PILLENDOOSJE

 

Bij de klassieke pillendoos is het belangrijk om de middelen voor naleving van de behandeling te vinden en te verbeteren.

 

De patiënt heeft nood aan een constante ondersteuning en de motivatie om zich aan de therapie te houden, de herinnering aan het moment van bloedafname inbegrepen.

 

Dit permanent contact met de patiënt maakt het mogelijk om een betere medicatie-inname te verzekeren.

 

Smartphone applicatie

SMS-dienst

Functie voor herinnering aan bloedafname

Elektrische pillendoos

 

Het niet-naleven van de behandeling en de gebeurtenissen verergeren in een vicieuze cirkel

 

29 augustus 2011 Dr Walid Amara

 

Parijs, Frankrijk – De niet-naleving van behandelingen blijft een veelvoorkomend probleem. Men interesseert er zich meer en meer voor, wat bewezen is door de opmars van verschillende therapeutische opleidingsprogramma’s.

 

« Ons doel was om de prevalentie van gevallen van niet-naleving te beoordelen, samen met de factoren die niet-naleving voorspellen, het effect van niet-naleving op de belangrijkste beoordelingscriteria en het effect van cardiovasculaire gebeurtenissen op de evolutie van de naleving » legde Dr. Michael Boehm (Hamburg, Duitsland) uit tijdens zijn presentatie op het congres van de European Society of Cardiology in 2011 [1]. De presentatie ging over een analyse van de ONTARGET-studie (Ongoing Telmisartan Alone and in Combination with Ramipril Global Endpoint Trial).

 

Wat is het effect van niet-naleving?

 

Dr. Michael Boehm (Hamburg, Duitsland) herinnert eraan dat ook patiënten met arteriële schade of type 2 diabetes met een combinatie van risicofactoren deelnamen aan de ONTARGET-studie. De patiënten werden willekeurig medicatie toegewezen: telmisartan, ramipril, of een combinatie van de twee. De studie heeft geen verschil gevonden tussen de drie groepen wat betreft het primair criterium dat cardiovasculaire overlijdens, myocardaanvallen, beroertes en hospitalisaties ten gevolge van hartfalen combineert. [2]

 

Dr. Michael Boehm legde de objectieven van deze analyse uit: « de kenmerken van de niet-nalevende patiënt, het effect van naleving op de prognose en het effect van cardiovasculaire gebeurtenissen op de evolutie van naleving te identificeren ».

 

« Het niet-naleven van de behandeling werd gedefinieerd als een volledige en permanente stopzetting van de medicatie waarover de studie ging » aldus Dr. Boehm.

 

« Onze eerste vaststelling was dat bijna 20% van de patiënten de behandeling niet naleefde » voegde Dr. Boehm nog toe. En inderdaad, van de patiënten die deelnamen werden er 4629 geteld die de behandeling niet naleefden tegenover 20 991 patiënten die dat wél deden.

 

Daarna beoordeelde de studie de voorspellende factoren voor niet-naleving. Die factoren waren leeftijd, het vrouwelijke geslacht, het zwarte ras, een laag niveau van lichaamsbeweging, actief roken of een eerdere gebeurtenis van beroerte/TIA (transient ischemic attack), diabetes of depressie.

 

Het niet-naleven van de behandeling wordt gelinkt aan een verhoging van het aantal cardiovasculaire gebeurtenissen.

 

 

 

Mentions légales et copyright

 

Girtac - Association - patient - Anticoagulant - Antivitamines - AVK - Sintrom - Marevan - Marcoumar - Xarelto - Pradaxa - Eliquis - Thrombose -Embolie - pulmonaire - Fibrillation - Auricullaire - Autocontrole - Automesure - INR - Antiphospholipides - dabigatran - Rivaroxaban - Apixaban - Stroke - Coagulation - Caillots - sang - Prothèse - hanche - genou - Phlébite